CASTANHINHO

Xa que hai que ter selección de Fuchibol para sermos NACIÓN cando menos ter unha mascota enxebre...

Carral, Un inferno.

Onte fun ate Carral coa sospeita de que era unha proba dura pois así mesmo o deixaron caer os da organización nos foros de Correr en Galicia.

Cheguei cedo e andiven mirando unhas fotos do circuito sacadas de googlemaps 3D e uns perfiles (logo vin que estimativos) do percorrido que xa me inquietaron bastante; mais o esquema da proba era "Sube e Baixa" así que decidin quencer ben (que non moito) e sair forte. Até o 3º tobogán non apreciei o dura que era a proba; tras 2,5 Km. cando un xa coida que escomenza a baixada chega "o muro de Cabrois" i é que atravesar esta aldea foi unha experiencia traumática porque non podías apreciar canta costa (¡¡e que costa!!) quedaba polas curvas que se daba entre as casas. Así, entre bufidos de desesperación e as risas dos lugareños por fin se relaxou a costa y escomenzou a baixada... con tobogans. A tirons e algo desmoralizado cheguei ó avituallamento sabendo que quedaba outra "subida de algo máis de 1/2 km cunhas ptes fortes no inicio" e alí casi morro; mais fixen ben non me cebar pois puiden rematar con forza e facer un bó tempo (polo meu crono 34'42" a 3'58").

Ó cabo, unha mañan fermosa, unha paisaxe fermosa, xente moi voluntariosa facendo unha boa organización (algun fallo nos cruces e na carreira infantil) e que se repita moitas veces.

Nercellas Power

Informan os nosos correspondentes nercelleiros que desta volta XabiNer acadou unha grande actuación no triatlón de longa distancia (4 km de natación, 114 km de ciclismo e 30 km de carreira a pe) Home de Ferro de Ibiza.

Na páxina da Federación Española de triatlon tedes a crónica oficial e a clasificación. Hai o está 9º do campionato estatal cun tempo de 6 horas e 51" IM-PRE-SIO-NAN-TE. O que non conta esta crónica é que a Xabi o penalizaron con 30" (seica por ir a roda) e que por iso non foi 8º.

Mira ti por donde... As dúbidas.

Cando escomenzou a tempada participei na carreira "Ponferrada sin mi coche" e deixei dito que estaba mal medida; logo me informaron que un garda non nos enviou por onde tiñamos que ir (non sei si a todos ou só a alguns); o certo é que fixemos menos dos 10 Km. pero mais de 9 (seica). Agora atopo na páxina de Multiesports Galicia os resultados (son as vantaxes de ter chip) o tempo non me desconcerta tanto visto o resultado de Pontevedra o posto si, ainda que a participación fora pírrica (porque con tan poucos participantes unha popular perde). Os resultados da milla de O Barco (.pdf) só traen ós 3 primeiros de cada categoría; eis a diferencia entre cartos e vontade.

Saida en Pontevedra

Non, non estou a falar de sair "de marcha" (que tamén); nen estou a seguir a senda de Sete Gibernau ese gran saidor das curvas, o que acontece é que Onte na Media Maraton de Pontevedra(.pdf) me sain de min mesmo.

Xa me dixeran que era un trazado para facer bó tempo i de seguido o comprobei pois pasei o Km 1 en 3'05" (seguro que estaba mal medido, pero: ¡¡que ilusión!!)A cousa ia moi ben co vento a prol e un grupo de xente experta na distancia tirando; chegamos ó Km. 10 en 37' (esto si que foi un pasadón; para 1º16') No xiro da farola pasei de 59. Co aire xa de cara primeiro me adiquei a aguantar detrás do grupo até o Km 15 (55' outro tempazo ) e logo me "abducin" e fun tirando co pasiño que puiden. Cando me vin no Km 18 animado polo mesmísimo Manuel Rosales (sabedes que lle teño gran admiración) entroume un ataque de euforia e conquerin non mingua-lo ritmo moito co que cheguei ó Km. 20 en 1º13' (para 1º21') logo xa si; fun algo mais lento ate chegar en 1º23'26" e 62 dun total de 419. Nova marca persoal desta xeira.

A organización é mellorable no percorrido (mira que non corta-lo tráfico) mais non é tan nefasta como se dí en certos foros... A meteoroloxía (agás o vento) foi o ideal e logo o disfrutei coa mellor compaña polo remozado casco vello da cidade.

As Dores

Co estómago a estourar e o postre na gorxa (ás 17:30 estaba co postre no plato e a carreira saiu ás 18:10) fun "facer bulto" na V carreira popular virxe das dores - memorial Vicente Agulló. Algo enfadado cos amigos Nercellas que non participaron e si viñeron ate alí a pasar un bó rato.

É unha putada que se faga unha proba así na tardiña dun dia de festa cando xa se sabe que nas aldeas e vilas non se escomenza a xantar até as 3 (hai que ir á sesión Vermut); é unha putada non correr pola vila como se facía hai 2 anos, pero o peor é por unha saida ancha, por asfalto costa abaixo (forte pendente) i en escasos 100 metros ter que ir de 2 en fondo logo de facer 2 curvas de 90º nun terreo embarrado.

Gañou o amigo Cristian Diaz a quen "King África" lle deu...as gracias;ainda menos mal que o pasou ben pola noite. A min foime ben, non vomitei os ricos callos da miña nai nin a larpeira do postre, disque cheguei de 37 entre 116; non sei o tempo nen a distancia pois, para min non tiña interés... .

Escomenzou a tempada

Outro ano mais co remate do verán escomenza "a tempada" de carreiras populares; este ano iniciei cun dobrete: Pola mañan participei na III carreira popular "Ponferrada sin mi coche" que se enmarca na semana europea da movilidade e pola tarde fixen de recheo na XIX milla de O Barco de Valdeorras.

I é que dios dá medios a quen non ten participantes e participantes a que non ten sitio nin tempo para eles. A carreira de Ponferrada conta cun desprege de medio que para sí quixeran moitas organizacions de carreiras populares;chip, instalacions e cun decidido apoio do concello e da policía municipal mais estivo escasa de voluntariado e, sobor de todo, de participantes. É unha mágoa que tendo de todo falle o mais importante: A xente. ¿hai tanto medo a participar?; ¿tan poucos 'deportitas por amor ó deporte'?; seica estivo pouco promocionada mais...Por certo: nin fartos de jumilla ten eso 10 Km. (eu non corrin a 3':42" na miña p... vida)

O da milla de O barco é outra cousa; 1º Tinin o home orquesta da organización IM-PRE-SI-O-NAN-TE, 2º a raigame que a proba ten na vila que fai que ninguén se mosquee por te-lo malecon cortado toda a tarde do domingo e que tódalas empresas da bisbarra se 'mollen' con ela. 3º a súa marcada vocación de canteira e deporte participativo. Por todo elo a milla valdeorresa ten cada vez mais participantes a pesares de ser cada vez mais unha carreira de obstáculos de tal xeito que hai que multiplica lo número de carreiras para evitar incidentes nas saidas. Non me saiu mal; ahí no medio do paquete; non souben o tempo nen creo que teña importáncia; o que eu quería era voltar a correr na carreira na que reiniciei as "carreiras de kan".

Os acordos do 23 de Xullo

Ben, como xa indiquei no meu blog mais político, vou facer eiqui a miña valoración do que atingue ós plantexamentos que sobor do deporte se fan nos acordos de gobernabilidade(.PDF) e as primeiras declaracions dos recen nomeados responsabeis políticos do deporte en Galiza.

Se alguen se molesta en leer o acordado atopará unha grande diferencia entre de cantidade e importáncia entre o que se ve no acordo e o que destacan os medio de (in)coumnicación. Dos 8 puntos ó deporte adicados no documento só un está a ser obxecto de atención continuada da voz pública (pensan eles que o son)... O tema das seleccións deportivas. Contribue a elo a constante referencia que fan a el os líderes políticos (sobor de todo do BNG) presionados pola necesidade de elementos distintivos simbólicos que os diferencien dos anteriores gobernantes e que sirvan de 'opio' para o consumo dos seus simpatizantes (entre os que habitualmente veño incluido). Mais, ¿e o resto?; pois o resto é un plantexamento interesante ainda que pouco despregado en dúas liñas:

Deporte "profesional"; coa mellora da tecnificación (a ver esas infraestructuras), a flexibilidade no patrocinio , o apoio e participación dos deportistas nos ámbitos de decisión sen implicalos políticamente (Manolo, manolo mais lanzar e menos política...)e 'poñendo en orde' ás federacions deportivas.

Deporte "popular"; entendendo ó deporte como fornecedor de hábitos de vida sans e fomentando o deporte base, favorecendo e facilitando o asociacionismo deportivo e as competicions de nivel base onde tal vez esqueceron mencionar específicamente ó deporte para veterans ainda que non se deixou de lado ós xogos e deportes tradicionais.

Os comentários ás primeiras declaracions do D.X. de deportes Santiago Dominguez veñen centrado no tema da selección de "fuchibol" agás neste caso; no que se aportan argumentos moi bós no canto do fomento do deporte base e o asocionismo deportivo como elementos integradores da inmigración e fomentadores da cultura da igualde de xénero. Eu engado que o fomento da práctica deportiva entre a poboación de edade como factor que mellora a calidade de vida (sobor de todo a natación e a ximnasia) e que a integración interxeracional nas probas populares mellora a percepción que de si mesmo teñen os maiores.

E ainda menos mal

Xa vai alá o triatlon de Allariz 2005. Tiña eu fundadas espectativas de facer mellores tempos (sobor de todo na natiación) mais as cousas saen como saen e un só pode ir sobre poñendose a elas.
Cheguei á vila do Arnoia ca alma encollida pola pavorosa visión do val de Monterrei (onde adestrara ainda o día 15) feito cinzas pola sen razón duns desalmados; ansioso e desconcentrado.
Se me gusta acudir a este triatlon é pola cantidade de amigos que alí atopo.

A agua non estaba fría e me colocoquei 'ben' na saida, demasiado ben... 'levei' ata no DNI; aturulleime, non daba respirado etc. etc. vamos, que 20' de natación (nese tempo fago 1000 mts normalmente).
Na bici sain con todo o que tiña, e fun collendo algunha xente ainda asi me 'pasaron por riba' dous tipos que ian "en moto". Na baixada non souben atopar compañía para me corta-lo aire (que viña de fronte a rachas) e, se cadra puiden mellora-lo tempo.
A carreira a pé foi o mellor; 21' está ben dado o que levo adestrado, o terreo e o cansanzo acumulado.

Enlace ós resultados(.pdf 75 Kb). (cortesía de Correr en galicia)

agora engado unha foto dos dezanos que participamos (falta Armando Piñeiro que non quedou ó pincho).

Helsinki 2005

Mentres os palleiros esquivamos como podemos a calor para nos adestrar celebrouse nesta seman o mundial de atletismo. Home, que o balanzo non é o mellor da historia é un feito; pero non só para Spain senon para moitos paises occidentais semella que chegou a anunciada hora de ver cantas 'chapas' e postos eran froito da ausencia de rivales competentes e do esforzo individual mais ca dunha estructura socio-deportiva desenrolada ou dun sistema educativo que inclue o fomento do deporte dende a infancia. Con todo ser décimos por puntos (contando 'chapas' e postos de finalista) non está nada mal; o que habería que preguntarse é porqué está por diante Cuba; ese pequeno pais no que o 'comunismo feroz' obriga a facer un bloqueo económico...

Y é que nesto do deporte a xente tamén ve o que quere ver. A selección con mais éxitos a nivel internacional (títulos mundiais, europeos, olimpicos etc.) é a de Hoquei a patins; o atletismo sempre brinda algunha alegría, Incluso o Balonman e o Baloncesto teñen por costume facer ver os seu emblemas nos podios. Mais, o deporte mais difundido , practicado e comercializado en Spain é o Futbol; un auténtico seguro de fracaso a nivel de seleccions internacionais absolutas.

Unha mención a parte merecema Paula Radcliffe.

Esta é para min a demostración de que, ainda existindo diferencias antropo-fisiolóxicas que o xustificasen, non é certo que os occidentais non teñan nada que facer nas probas de fondo. Eu disfrutei moito das maratóns deste mundial; en especial da femenina, con esa confianza que puxo Paula dende o Km. Dous en que ia gañar, por fin, unha medalla de ouro nun mundial.

Tamén me chamou a atención o fracaso etiope nos 5000 (mira que se pode facer mal unha estratexia).

En fin, faltan 4 dias para Allariz.

Preparando Allariz

Estou todo ilusionado con ir o triatlon de Allariz. Xa vou correteando un pouco (só son 5,5 Km) e na bici veño andando con regularidade; o problema está na natación pois as piscinas cubertas están pechadas á única descuberta na que se podería nadar de verdade non podo ir porque non lles gusta ós meus fillos... Verei de arranxar esto. Hoxe; dempois de 12 anos sain en bicicleta polo Deza. Subin até o alto do Candán nunha mañan esplendorosa e ainda tiven gañas para voltar ata o alto do Toxo antes de ir para a ducha. A ver cando abren a inscripción.

Onte o amigo Emilio M. quedou segundo no Triatlon de Vilagarcía detrás da grande promesa que segue a ser Gomez Noia. Xabi Ner quedou noveno co cal ven a certificar que, en ocasions é preciso tomarse as cousas con calma.

Remataron as vacacions

Non foron tan malas como semellaban; ó final até participei e rematei a XIV Marcha ciclista curotiña organizada pola peña ciclista curotiña de Riverira, mágoa que non teñan a web actualizada. Este ano tamén 'esterei' a piscina cuberta de Riveira co cal puiden comprobar o contraste entre nadar en mar i en piscina. Vou trotando a "velocidade absurda" mais non teño presa, a ver si me podo inscribir para o triatlon de Allariz.

mal comenzan

mal comenzan as vacacions... Asma, pinchar...¿Alguen da mais?

O que espera desespera

Non é que me vaia mal mais; qué duro se me fai ver pasa-lo mes sen sequer trotar un pouco cando hai un ano fixera as mellores series da miña vida... a compensación de ir ben (moi ben diria eu) na natación e na bici non proporciona consolo dabondo.

O amigo Emilio Montilla clasificouse para o campionato de Spain tras unha proba agónica na que estivo todo o tempo a pelexar para remontar (hai meu esa natación). Xa fai tempo que me planteo que nos triatlons a orde das probas debería ser variabel e decidirse ó chou (con tempo para que a organización se amolde); sería interesante para restarlle esa vantaxe da que, actualmente, disfrutan os nadadores.

Tolerias de Kan que dirá algun.

¿É xuño o mes da mala sorte?

Fai un ano tra-la media de Betanços pasei un mes malo coa leria da alerxia e as molestias no xoenllo esquerdo que me levaron a abandoar na media de Rivadavia e que logo darían a faciana en forma de rotura de menisco...

Este ano tras mellora-la miña marca na media de Betanços xa estou nas mesmas. O martes Cain na bicicleta; non moita cousa, as clásicas queimaduras na perna e no brazo esquerdo mais xa a inflamación e a dor me alteraron os plans e o rendimento. O derradeiro adestramento (o do Xoves) foi un calvario en tódalas facetas; sobor de todo na das benditas "sensacions" i é que aquelo non remataba mais.

Hoxe xa foi o colofón; só levava 40' da "X travesía integral ós montes Aquilianos" e nunha subida non moi forte torcir un nocello un pouco, non me mancou no momento mais ó iniciares a forte baixada de continuación o xemelgo da perna esquerd voltoume a pinchar e foi patente a nova rotura de fibras. Seguín andando até o primeiro control e xa non toleraba nen o camiñar. rematei o primeiro; ás 8:30 xa estaba no leito.

Os amigos e os resultados oficiais...

Xa están publicados os resultados oficiais (1H.24'48"). É unha parvada, pero é a primeira vez que chego por diante da primeira fémina.

Txiqui fixo unha grande carreira en Betanzos ( 1h19' ) i Emilio Montilla tras vencer hai unha seman no duatlon de Vigo quedou segundo no triatlon de Llanes asegurándose a clasificación para o campionato estatal. A cruz púxoa Xavi Ner que tras quedar 8º en Vigo tivo unha caida no tramo de bicicleta en Llanes e non puido remata-la proba.

Moita sorte a Txiqui en Zarauzt esta fin de seman; a ver si pode sacar rendimento a todo o esforzo de adestramento que leva feito.

Outra volta Betanços.

Puiden ir ó cabo até as mariñas a correr a 9ª edición desta media maratón. Non estivo mal, non. A organización ben para os medios que ten, o tempo acompañoume pois 15-16º e nubrado é exelente para min, o vento non me preocupou en exceso e o coñecemento do circuito axudoume a me esforzar nas costas nas que sabía que acto seguido había baixada. Fixen peor posto que o ano pasado ( 44 este ano, 40 de 270 o pasado) mais coido que mellorei o tempo ( 1h 24' 45" por 1h 25' 48" ) e, o mais importánte mellorei con respecto a Ferreirua tanto no total como nos parciais e nas sensacions pois cheguei ó KM. 16 por baixo dos 4'/Km.

Agora a ver que sae o Sábado...

Por fin...

Onte voltou o Kan a participar nunha prova deportiva; foi na media maraton de Ferreirua a marca non foi boa (1:30:30) mais para non ter adestrado ren a carreira (nen progresions, nen series, nen costas) pois non está mal; a ademais 38 de 125 non é mala clasificación. Para min o importánte foi que non tiven molestias nas pernas e que non pasei por malas fases, só me adiquei a ir ó meu ritmo en cada tramo.

Grata sorpresa a do dezano Julio Canda Louzao cun tempo de 1:20:00 no 9º posto e 1º da súa categoria. Promete progresar.

Parragrafo a parte merece a organización; co seu derroche de entusiasmo fan mingua-la dureza do circuito e merecen o maior recoñecimento pois hai outras probas nas que pagas inscripción e te sintes moito mais abandoado e hai mais caos que nesta modestísima, pero entrañabel carreira; por riba onte fixo un día espectacular... se me colgan as fotos volas ensino.

31 de Maio: Foto de Ferreirua na saida; ahi atras do persoeiro de Valdeorras estou eu con gafas de sol e dorsal 626 (que punto mais raro me deu, ¿non?).

Tarde mellor ca nunca...

O 30 de Maio do 2004 corrin a derradeira media maraton (ate o de agora) mais non conquerira os resultados de aquela proba por mais que os percurase... hoxe os publica correr en galicia (en .pdf) mais non estou de acordo pois, cando menos, entrei no mesmo tempo que a anterior persoa i, coido, que nun minuto menos... cousas dos cronometradores.

Que caralludos os do diario "el pais" presentando os chips como unha novidade cando xa se usaban nas populares no ano 2003.

Por eiqui seguimos disfrutando da fermosa paisaxe berciana; seméllame que si tivese algo de sorte podería afrontar unha grande empresa hai ó principio de Xuño mais non sei, non sei...

Prego de descargo

Confésome culpabel; culpabel de envexa.

Non comentei ren da VIG-BAY por que o xel que fedia na miña boca non me permitía mais ca bebexar. ¡¡ Que día tan esplendoroso!!; eu sain trotar por eiquí, mais vos xuro que non deixei de oir o rumor da brisa nos pinos de Samil, as oliñas rompendo en Canido nen deixei de sentir o arrecendo a auga salgada...

Sego a ter oportunidade de ir outro ano.

Ando empeñado coa bici ainda que este derrariero coletazo do "xeral inverno" me ten algo asustado. A merda da lesión do xemelgo é coma o can do hortelano ese nen podo competir nen deixo de adestrar.

Peregrinar senta ben

Fun uns días de peregrino e, ainda que escomencei con mal pé pois resentinme da lesión no primeiro regato que tivemos que vadear o certo é que esta semán de camiñar sentoume ben no corpo e na mente...

A maldita rotura fibrilar segue a me causar problemas e coido que vou ter que pasar a primaveira sen correr... mentras poda sair coa "becaria" i é que canto mais quere un unha cousa mais semella se lle negar e non hai ren coma non facer caso.

O mais grande...

Ten só 22 anos é moi metódico e constante e traballa sen desfalecer...



Kenisa Bekele é o mais grande atleta de cross de tódolos tempos. Facer un doblete como o desta fin de semana (cunha media no longo de 2:55) está fora do alcance de tódolos corredores actuais (e futuros?).

Para Vigo (non) vou... :(

Non ten remedio; un non ten a vellez na mente mais o corpo envellece e non recupera coma denantes; esta rotura ou microrotura non me permite adestrar a carreira e, a menos dun mes para a VIG-BAY o mellor é sermos realista e dala por perdida.

O consolo de parvos é que caseque tódolos colegas non van poder acudir por diversos problemas físicos ou "de axenda".

Outro ano será.

Lesions de vello

Os anos non pasan sen afectar e á miña edade as recuperacions deberan ser mais prolongadas... Volto a andar coas lesions musculares nos sóleos ou xemelgos; ainda así non paro de todo pois non me estorban para nadar e case non me molestan para andares na bici de montaña así que aproveito para me embarrar ate as orellas.

A ver si esta finde vexo ós colegas.

Rodando vou...

A cousa está como segue... Xavi está na Patagonia facendo treking polos glaciares para confirma-lo troco climático. Pepe está mirando a matricula do camión da gripe que tan inoportunamente o atropelou e lle impediu participar no Campionato E. de cross curto. Emilio quedou coma rei do duathlon galego. O clube triathlon coruña foi galardoado cos premios "galicia deportiva". Eu vou rodando sobre 1 hora e 20' sen maiores atrancos polo que haberá que provar a ir incrementando o ritmo; vai ser... vai ser...

AntiResaca

Non sei como dei con elo; debeu ser cousa do "pensamento lateral" mais o certo é que este ano ocorreuseme o que facer pola mañan os dias de entroido...

Ainda que me deite tarde e arrastro soio acordar cedo e paso a mañan papando moscas (e frio) ata que o resto da humanidade volta á troula. Así que eu collo o coche e me pranto na piscina climatizada e ala.. a nadar, logo unha duchiña quente e coma se non fixera ren pola noite. Listo para outra.

Boa idea a de ter a piscina aberta no entroido... polo menos para min.

Entroido

que tanto adestrar nen tanto carallo...

Tras catro sesions de carreira continua marcho de entroido.

Chegou a festa por exelencia: Os días de Licor e fariña, descontrol con "control" e samba agarrada.

Onde os anxos se transforman en demos...

Vémonos no TRIANGULO MÁXICO. (e non vai con segundas)

Xa vou trotando... mentras outros voan.

Onte foi un día moi especial; por primeira vez dende a intervención fun trotar (50')e semella que ten pagado a pena de me operar. Agora hai que ir con calmiña collendo fondo e ritmo a ver si para a VIG-BAY (10 de abril)...

Mentras no circuito de Monterrey celebrouse hoxe o campionato galego de Cross corto (4 Km.) non que o gañador "voou" a 2'45". Nesta ocasión o Nercellas voador (3'04") non puido repetir o éxito da semana anterior en Oleiros onde se impuxo na carreira do campionato galego de veterans (ainda que él non o é).

A FRECHA NERCELLEIRA

Onte no circuito de Monterrei correuse o Campionato Provincial de Ourense de Cross no que rachou a figura de Xosé Nercellas auténtico dinamizador da prova tirando en cabeza dende o principio e que pagou ese esforzo ó remate da mesma e quedou nunha meritoria cuarta posición a un ritmo de 3:23. Mágoa a foto de "La Región" na que non saiu nada favorecido.

ALTA

!!!Ide tremendo bellacos que Kandpalleiro a estar de volta nos roteiros en pouco tempo¡¡¡

Hoxe fai un mes que me fixen a artroscopia e vou coller a alta; xa estou indo a nadar e vou a escomenzar a facer exercicios isométricos co cuadriceps por aquelo de "substituir" ó ligamento cruzado anterior que non teño.

O signo ptognomómico (definitivo) de que a cousa non era como a merecia por descoidado foi que fun patinar e non me mancou caseque ren nunha hora asi que estou en marcha de novo; é pronto para me por obxectivos pois ata que escomence a correr non saberei canta forma perdin, mais coido que poderei correr unha "pachanga" antes do verán. Dempois xa veremos...