30 nov. 2009

Choplofff

Pois fun nadar por facer algo... 1000 mts.

Polo de agora non teño sorte coas fotos de onte en Dragonte (vaites¡¡ un rimado)

29 nov. 2009

Subida a Dragonte 2009

O DRAGÓN HABITA NA NEVE

Outra volta fun a Villafranca del Bierzo acudindo á chamada de M. Basurko para disfrutar dunha dura proba ós meus xemelgos: A subida a Dragonte.
Como queira que fun probar como ia pois non levaba tensión ningunha e paseino ben dentro do que a dureza da proba permite.

Cando aparquei chovía e ia unha friaxe tremenda e arriba víase ben que había neve e non pouca.

Moitísima xente na saída, cun emotivo acto no que o anfitrión deste ano Cristobal Halffter e a súa dona, a pianista Marita Caro nos agasallou a todos, especialmente a Julián Bernal. Fumos 'neutralizados' pola famosa "calle del agua" chea de pazos e casas nobres ata detrás da Colegiata onde se nos deu a saída auténtica.

Acomodeime de seguida a un ritmo soportable e fun esperarndo as sensacions que as rampas me despertasen nas pernas.

Adiantoume xente coñecida que fun saudando de bó humor porque vin que non tiña problemas e que a ascensión non tiña a dificultade do ano pasado malia que nevara algo e o vento metía o frio no corpo.

33'23" tempo oficial; posto 73 na clasificación xeral e, por mor da non acumulación de premios, 6º veterano.

Baixei correndo tamén sen molestias e os estiramentos foron moi agradecidos; a ver como discurre a semana.

EDICIÓN 1/12/2009

Estou moi contento; non sei desde donde cronometraron nas dúas carreiras, pero este ano só perdín 4 segundos...

26 nov. 2009

Motivación e problemas

Bueno; o circuito 2008 remata con, coido moito éxito. 368 inscritos que acudimos a 93 carreiras e fixemos 3461 puntuacions significando un 9% dos participantes das mesmas.

Para tod@s el@s a mais sinceira noraboa e ¡¡¡VEÑA CIRCUITO 09/10!!! xa levamos 416 inscritos e, nas 6 probas xa disputadas, estamos no 11% de participantes de media; para min, mais motivación e, claro, mais responsabilidade.

Malia todo, estes temas non están exentos de disgustos e frustracions. Eu recoñezo que unha festa non se pode facer sempre a gusto de todos e que por moi Orange que se queira ser... pois sempre hai algunha podre.

Pero seguirei teimando, que tanta xente correndo non pode estar trabucada...ou si?

25 nov. 2009

Outra de proba.

Outra carreiriña de kan... 45' e, como din no Brazil, "Tudo bem".

22 nov. 2009

Probando, trotando...

ó final non puiden resistirme e saín a rodar; 8 kilómetros coido que suave, sen problemas. Moi sobrado no cardiopulmonar, as pernas abondo tiveron con soporta-lo meu medo.

Estamos nelo.

21 nov. 2009

Despistado

Natación 100 + 1400

Pensaba que o Dragonte era mañán... bueno, a ver si así podo ir mais tranquilo, que isto aínda quere da-la vara nas costas abaixo.

20 nov. 2009

Bicicleta estática 30' hai que facer...paciencia...

17 nov. 2009

Natación: 100 + 1000 + 4 x 100

Bici estática: 2 x 14'

15 nov. 2009

A miña curiosa lesión...

Con mañan (que estou 'invitado' a pasa-lo día no curro) farei 4 días consecutivos sen facer NADA.

Coido que, dende o cruceiro pola canle de Beagle vai para 1 ano non pasaba tanto tempo de "Paciente impaciente".

O curioso é que o músculo só está 'activo' baixando escaleiras co pé de puntillas...iso é perigoso porque non teño idea da verdadeira evolución da mancadela.

Coido que o vindeiro domingo vou a "desafia-lo dragón" así, en seco...

11 nov. 2009

Natación: 100 + 1000 + 5 x 100

Agradecer e seguir

Bueno, xa estou de volta... aínda quedamos, como tiñamos programado, 3 días en Porto coñecendo a cidade en profundidade e disfrutando do mellor bálsamo para este tipo de feridas.

Agradezo tódolos comentarios recibidos. Eu penso que fixen o correcto, tiña que poñerme nesa liña de saída e tiña que sair coa vista posta no que preparara; o resto pois foi así como o contei.

A maratón está ben organizada e o circuito, si non vai vento, é favorable. Conta pendente.

9 nov. 2009

Cronica dun abandono anunciado

As cousas son como son e non como queremos que sexan. Sain con animo e
esperanza e ata o 6 ia todo ben, ali notei o 1 pinchazo; ata o 10 fun
esquivando...pero dende o 13 xa non podia apoiar...e no 15 abandonei
tras 1h6'. Algunha tiña que ser a 1.

7 nov. 2009

ALEA JACTA EST

Preparados, Prontos, Porto.





Bueno, hai que deixarse de chorar e de sufrir e ir a dalo todo.

Onte andiven toda a mañan comprobando que a "tensión" seguía ahí. Pero non deixei de andar e de subir e baixar... Fixeronme outro Kinesotape e viñen para casa.

Pola tarde merquei uns deses calcetins de compresión que suxeitan os músculos e melloran a microcirculación...son cantosos de carallo; pero si Paula corre con eles...xa se me fan pasables.

6 nov. 2009

Susto, disgusto e agonía.

Dende o Martes estou algo acatarrado; xa o debía estar o Luns por iso non tiven gañas de ir adestrar (ademaís de que faría o 3º día seguido e iso non o fago nin cando estou en 'período de carga'); pero a miña compañeira que me coñece mellor que ningúen me sentenciou: "Tí o que tés é que estás acojonado".

O Mércores fun correr para tentar despexa-lo catarro esquecendo o DEMOSTRADO sobre as lesions musculares e as infeccions... Trotei uns 4 km a 4'15" e me topei moito mais despexado do que pensaba así que decidín seguir con plan e facer 5 series de 1000; fixen a 1ª en 3'58" sen forzar pero na 2ª...

Sentín un picadelo de nada no xemelgo esquerdo...aínda cheguei ós 550 mts (2'25"), pero alí os nervios e a prudencia me fixeron parar. Notaba certa tensión e un mínimo pinchazo nas cicatrices das roturas anteriores e me viñen abaixo.

Voltei á casa coa testa gacha e pasei así ese día.. o xoves pola mañan fun ó curro e só notaba a tensión na perna, pero pensei con razón que iso así non aturaba unha maratón; se aínda fosen 10 km... bueno, subin e baixei escaleiras coa sensación extrana de pasar de ter as mellores opcions de baixar das 3h que podería desexar a ter as maiores opcions de vivi-lo meu primeiro abandono nunha maratón...

Decidinme a ir ós fisios; por sorte tiña un coñecido que me explorou e a cousa foi moitísimo mellor do que pensaba pois a mandadela é mínima e cedeu algo cunha presión. Púxome un Kinesotape e me dixo que probase a andar con él. A sensación desapareceu (Ou só estaba no meu caletre?) e pasei unha mellor tarde e fun nadar; do catarro, vou mellor malía a estar seco como unha pasa (cousa que tamén é propicia ás lesions musculares).

Hoxe volto a facer outro, a ver si teño sorte e me atura até a Maratón, tamén pensei nos calcetins eses que protexen os xemelgos...a ver

5 nov. 2009

3 nov. 2009

Natación 100 + 1000

Renqueante polos mocos. Estou moi cabreado e triste por terme acatarrado agora.

1 nov. 2009

Envexando NYC

Saín ás 18h envexando un pouco ós que foron a NYC como FIUR e Gus (2h55' e 2h43') e doído pola derrota da 'miña' Paula; que se lle vai facer, a Maratón é o que ten.

8 Km. 34' sen forzar.