27 ago. 2013

Omnipresencia vs competitividade

O modo no que contactamos uns cos outros e polo tanto nos influimos está a mudar a velocidade de vertixe e trae mais de un quebradeiro de cachola á xente que vive de facer chegar mensaxes "convincentes" ás poboacións, case sempre xente da publicidade (tamén lle chaman márketing pero coido que ven se-lo mesmo) pero tamén a xente que traballa para as institucions como pode se-lo caso das autoridades e institucions sanitarias.

Fai uns anos coa inestimable e inesquecible boa vontade do seu administrador na web correr en Galicia participei na posta en marcha dunha iniciativa que tentaba fomenta-la actividade física entre a xente "tirando" da idea da competitividade pero mais a nivel de "número de participacions" que do resultado das probas en sí; naceu así o "Circuito Correr en Galicia" que en 2006 só tivo 43 participantes que puntuaran pero cun gañador "de altura".

O sistema de participación e puntuación era moi artesanal e nas sucesivas edicions nos vimos na obriga de pedirlle ó crecente número de participantes que enviaran eles os seus resultados e de restrinxi-las probas "puntuables" a un catálogo coñecido si ben con cada edición se ampliaba pois o circuito tiña tirón na participación nas probas incluidas... mais o principal problema veu da propia natureza humana e de como nos educan... así chegou un intre no que se tivo que restrinxir tamén o número máximo de probas que un participante podía enviar pois nos decatamos que si ben a maioría da xente participaba "con xeito" escomenzaba a cundir unha 'hiperparticipación' que podia ser tan nociva como o sedentarismo que tentabamos combatir.

Pero comentaba ó principio a tecnoloxía que nos permitiu montar aquelo seguiu o seu camiño e semella que xa non é necesario comparti-lo mesmo espazo para "interactuar" con outros ainda no plano do exercicio físico... a facilidade para rexistar e publica-los datos de cada actividade xuntase coas plataformas de web social ou socializada e fan que cada un de nós poda facer as súas actividades no lugar e horario que mais lle conveñan e 'compartilas' e comparalas coas de outr@s. Así nace @clubdelpaseo unha interesante inciativa que mercede a esta nova omnipresencia suma diversas actividades en rankings pero fai algo mais pois retroalimenta inmediatamente cada participación tanto comunicando o troco de posición no ranking como a regularidade na actividade.

E penso que esto último é a dirección correcta; non se pode tratar de facer mais e mais kilómetros do que sexa senon de facelo de xeito regular e constante... esto claro si estamos a falar do fomento da actividade física como hábito de vida san.

18 ago. 2013

Pola boca morre... Yelena Isinbáyeva

Supoño que estarei trabucado mais non podo menos que pensar que a Yelena Isinbáyeva non a voltaremos a ver dándolle á pértiga porque si non non sei a qué ven que faga unhas declaracions de "estómago agradecido" procurandose un bó posto nos despachos...

Ela que é muller nun megapaís onde hai unha comunidade islámica grande ¿qué pensaría si non puidese saltar porque as absurdas costumes relixiosas llelo impiden?

A culpa pode ser de que entendemos o deporte como unha actividade profesional cando pola propia fisioloxía humana non se pode ter ese tipo de actividade como único sustento durante toda a vida polo que chegado certo punto... hai que percurar un despacho... e canto mais complexo e comercial é o entorno esa percura resulta mais difícil polo que... hai que lamer cús e canto mais grande se é (no deporte) mais alto se quere o despacho así que... mais patente ten que se-la lamida.

En fin, menos mal que as do relevo lle respostaron (coido) que moi gráficamente

Kseniya Ryzhova e Yuliya Gushchina bicandose



7 ago. 2013

América e un bono

Bueno, boto algo en falta ir comentando os adestramentos pero tamén aliviou a presión de ter que publicar tras cada sesión...

Xa pasou a "pausa" mais non a baixada de tren... tras 10 días sen facer ren deportivamente falando (do 13/7 ó 23/7) a primeira sesión foi bastante agobiante non sei si pola falta de forma ou polo cansanzo do turisteo... as outras duas foron mellores ainda que os ritmos non o digan simplemente porque gocei de correr no amañecer por monument valley ou polo bosque de Williams (Az).

Tiven un par de sustos co xeonllo esquerdo facendo as rutas por yellowstone e gran cañon... pero non hinchou nin se trabou, só fixo un estourido...

Dende que voltei ando sen moitas gañas de correr e menos de "sufrir" o encontro coa bici... saquei o bono da piscina descuberta... e se pon a chover... Porén eso aínda me presta.