2 nov. 2008

Santos que viñeron a empuxar...

Escribo isto a tempo pasado mais coa data trocada para non altera-lo blog.

Acudimos o chispa mais eu nunha mañan prestosa para correr a Calabagueiros con bó ánimo mais sen moitas pretensions deportivamente falando. Tiña eu mais medo que ansiedade e o rapaz mais nugalla que curiosidade así que estabamos un tanto parados.

Foi unha alegría atopar a xente coñecida que facía moito que non cadraba. Eiquí co Fleky...


A proba dos grandes foi puntual coma un reloxio suizo, eu saín mais preocupado por que o rapaz me vise para a foto que por coller bó ritmo ou boa referencia; aínda así fun demasiado rápido, 3'46" me indicou Rubmarc (gracias por todo) e tentei relaxar o xusto para ir o ritmo 'kantiano'. Nesta foto do albúm do ADAS -temporal- imos ahí mesmo.



Logo afrouxei un pouco mais mantendo a referencia e o ritmo...



Ó pasar pola metade do circuito xa fun quen de ir incrementando o ritmo novamente, collín confianza na perna e pensei:"ou rompe ou racha".

Na meta 26'51" (3'50"/km.) 25 dos 61 -escasos- participantes, moi satisfeito pola resposta ó esforzo.

Dani aínda fixo mais do que eu pensaba mais menos do que pode; saíu moi lanzado...


E, malia ós cosellos dende a banda, logo xa non foi quen de recuperar para os derradeiros 150 mts que lle viñeron algo longos. Aínda así quedou satisfeito
Publicar un comentario