NBA

O Venres rematou o prazo de inscripción para os aquilianos 2007 e VSQN mais xa non me preocupa, estou centrado en recupera-la perna para o outono... Seica non partin o menisco mais si que lle puiden dar un 'apretón' ou pode que sexa cousa da idade e que xa teña desgastada a articulación...
De tódolos xeitos vou segui-lo consello que o doutor Borrás lle deu ó meu 'fillo maior' que SI ten un menisco roto: En tanto non te faga a artoscopia fas NBA...

Nadar
Bicicleta
Andar

É o que hai.

Mala pisada

Outra volta a "maldición dos aquilianos". O Xoves no adestramento da mañan debín pisar mal nalgunha pedra da beira do rio Sil e escomenzoume unha dor na cara interna do xoenllo esquerdo (o da artroscopia) que se fixo mais manifesta nos esforzos de subida.

A molestia vai pasando mais non teño claro que poda participar con garantías; ainda teño ata o Venres para me inscribires... Para mín é unha leria, levo adicandolle moito tempo e matinado moitas tretas para non perder de adestrar en case nenguha circunstáncia pois ainda que non se trata de unha proba para facer "calidade" si que é un reto importánte.

En fin, haberá que agardar e ver. Peor o tivo o amigo Emilio Montilla que tan perto estaba de conquerir gañar o campionato galego de duatlon... !!!que mágoa aquel mal día en Lalín¡¡¡ con eses puntos houbera abondado, pero o día era infernal. Ánimo rapaz que ainda tes moito percorrido.

Hai dias malos e dias menos malos

Viña eu moi contento de non ter pasado a semana en branco a pesares do desprazamento ás lonxanas terras da ribera del Duero pois souben botar man dos recursos de sendeirismo locais para facer unhas rodaxes interesantes incluido o feito de topar un corzo comendo entre os campos de cereal...


E acudín á cita de Ferreirua coa vista posta en adestrar para os aquilianos tentando facer un tempo similar ó de hai 2 anos.

Mais non puido ser. Xa o tema do quencemento non me saiu como esperaba e non sentin gañas nengunhas de sair de tal xeito que a saida me colleu moi desprevido e pasei o primeiro qm esquivando e sendo esquivado. Cando pasamos por 1º vez polo avituallamento enxebre xa me decatara de que ese non era un día dos de sentirse ben senon dos de cubri-lo espediente como puidese.

No qm 10 xa ia nos 42' e, ainda que logo tentei varias voltas apretar axudado polo canto do cuco e pola beleza das paisaxes que atravesamos non conquerirn arrincar así que rematei en 1h 31' (polo meu crono). Outra volta toca seguir traballando.

Correndo por todas partes

Esta afección de correr o que ten é que se pode "levar de viaxe" sen maiores atrancos así que fomos facer unhas etapiñas do camiño das estrelas polas "terras roxas do rio Oja" e ali me levei as zapas e roupa de 'rajar'.

Home, traballo serio non vas facer nin antes nin dempois de andar 35 Qm. mais sí unha rodaxe media aproveitando para atisba-la paisaxe e tal.

Gustoume. Os sitios, a experiencia, o xantar... o dificil vai ser NON querer facelo nas seguintes viaxes.

Aproveito a entrada para engadir un 'trebello' de chat. Non soio telo conectado, mais gustei da idea e resultame sinxela.