23 abr. 2011

Coa sorte (e o vento) de cara

Non contaba con elo así que me emocionei cando vin a tarde soleada que había no bierzo e me lanzei a coller a "auga" e botarme á estrada. Nada mais sair vin á trona ás miñas costas e detras miña foi vindo, pero sen collerme. Unha vez en A Barosa din a volta e topei co aire de cara... pero non me foi peor que outras veces.

54 km 2h 2'
Publicar un comentario